Sztuka publiczna
Na całym terenie dawnego majątku odwiedzający mogą odkrywać liczne dzieła sztuki. Część z nich pochodzi od Gustava Seitza, inne powstały w ramach plenerów rzeźbiarskich (aby powiększyć, wystarczy kliknąć na mapę).
Muzeum Gustava Seitza
W dawnym budynku pralni na terenie majątku znajduje się Muzeum Gustava Seitza. Prezentuje ono dzieła artysty w zmiennych wystawach, uzupełnionych o prace wybitnych rzeźbiarzy figuratywnych XX i XXI wieku. Organizatorem muzeum jest Fundacja Gustava Seitza, która od 1989 roku bada i opiekuje się jego spuścizną.
Polsko-niemieckie plenery rzeźbiarskie
Od 2012 roku Schloss Trebnitz organizuje – początkowo samodzielnie, a następnie we współpracy z Muzeum Gustava Seitza – polsko-niemieckie plenery rzeźbiarskie. W centrum tych artystycznych pobytów roboczych znajduje się wymiana między profesjonalnymi artystkami i artystami z obu krajów, którzy wspólnie pracują na miejscu, inspirują się nawzajem i wnoszą swoje różne perspektywy do procesu twórczego.
Plenery te oferują nie tylko przestrzeń do skoncentrowanej pracy artystycznej, lecz także możliwość spotkań i dialogu z publicznością, na przykład poprzez rozmowy w pracowni czy prezentacje powstających prac. Niektóre rzeźby stworzone w tym ramach można do dziś oglądać na kampusie Schloss Trebnitz.
Antyk – wzór i inspiracja? (2021)
W ramach polsko-niemieckiego pleneru rzeźby figuratywnej 11 artystek i artystów z Polski i Niemiec pracowało przez dwa tygodnie pod gołym niebem w Trebnitz. Powstałe prace zostały następnie zaprezentowane na wystawie, której towarzyszył dwujęzyczny katalog. Nagrodę Gustav Seitz otrzymał Norbert Delman za swoje dzieło „Totem Meduzy”.
Rzeźba figuratywna (2019)
Podczas pleneru rzeźby figuratywnej artystka Martyna Pająk (Poznań) została uhonorowana Nagrodą Gustava Seitza. Jej praca „Stele” powstała z dębowego pnia z parku zamkowego w Trebnitz i w bezpośredni sposób łączy materiał, miejsce i rzeźbę.
Torso – celowo niedokończone / Intentionally unfinished (2016)
Przez dwa tygodnie międzynarodowi artyści pracowali nad tematem „Torso”. Równolegle prezentowano prace Gustava Seitza, dzięki czemu powstał bezpośredni dialog między współczesną a historyczną rzeźbą. Nagrodę Gustav Seitz otrzymał Ralf Ehmann za pracę „Stawanie się w przemijaniu” (kamień wapienny, 150 cm).
Człowiek – Who is afraid of figurative sculpture (2014)
Na ten plener dotyczący ludzkiej figury wpłynęło ponad 100 zgłoszeń. We współpracy z Fundacją Gustava Seitza po raz pierwszy przyznano Nagrodę Gustava Seitza. Laureatką została Julia Schleicher za pracę „Animalicus” (drewno topolowe, 180 cm). Wystawa nosiła tytuł „Who is afraid of figurative sculpture?” i pokazywała różnorodność współczesnych figuratywnych postaw.
Ostbahn (2012)
W ramach restauracji starej kuźni powstał interdyscyplinarny projekt artystyczny na temat „Ostbahn”. Ośmioro artystów pracowało z mediami takimi jak fotografia, malarstwo, rzeźba, design i performance. Towarzysząco odbywały się kreatywne warsztaty z udziałem niemieckiej i polskiej młodzieży – sztuka stała się tu bezpośrednio procesem edukacyjnym.
Sztuka dla edukacji i spotkań
Sztuka otwiera przestrzenie do wymiany i wspólnego uczenia się ponad granicami językowymi i państwowymi. Umożliwia doświadczanie kontekstów historycznych, sprzyja zmianie perspektywy i wzmacnia wzajemne zrozumienie. Wspólnie z Muzeum Gustava Seitza Schloss Trebnitz realizuje projekty edukacji kulturalnej i artystycznej, skierowane w szczególności do młodych ludzi z Niemiec i Polski.
Gustav Seitz. Życie – historia – twórczość (2019)
Uczniowie i uczennice z Niemiec i Polski intensywnie zajmowali się biografią rzeźbiarza Gustava Seitza. Badali nie tylko jego rozwój artystyczny, lecz także historyczne okoliczności, które wpłynęły na jego twórczość. Celem projektu było rozwijanie rozumienia wolności artystycznej w napięciu pomiędzy uwarunkowaniami politycznymi i społecznymi, a także zdobycie praktycznych doświadczeń w pracy muzealnej.
Projekt młodzieżowy „Oderbruch – sztuka i rower!” (2010)
W tym transgranicznym projekcie młodzież z Niemiec i Polski wspólnie z artystami tworzyła własne prace artystyczne. Zostały one zainstalowane wzdłuż regionalnych tras rowerowych i pieszych w regionie Oderbruch, dzięki czemu sztuka w przestrzeni publicznej stała się bezpośrednio dostępna i doświadczalna. W ten sposób krajobraz sam stał się miejscem wystawowym, a sztuka wkroczyła w codzienność mieszkańców jako zaproszenie do spotkania, ruchu i refleksji.
Nächste Termine
Obecnie nie są dostępne żadne wydarzenia.






